1968

7 februari 1968

3de DIES NATALIS

Plaats van handeling: Momus Maastricht
Muziek: Onbekend, op de radio-opname is wel af en toe een muziekkapel te horen.
Manjefieke rector: Jo Hansen

Programma

Het programma in het archief vermeldt o.a.:

• Inauguratie Pater Willem Sangers (Maaseik)
• Promotie Pierre Cnoops (Maasbracht)
• Poppenspel Pieke Dassen (Maastricht)

Radio-opname Dies, krantenartikelen

Er is een 20 minuten durende radio-opname van de ROZ. (Zie map Audio, 1968)

Daarin valt te beluisteren dat het ging om de 3de Dies Natalis (?) waarin Pierre Cnoops benoemd wordt tot Doctor Humoris causa en Pater Willem Sangers uit Maaseik professor wordt.

In een kort fragment is Prof. Jules Kockelkoren te horen die met de levensloop van Willem Sangers het professoraat inleidt.

Pater Sangers horen we in een fragment van zijn een inaugurale rede over de Kroniek van de twee Limburgen.

Manjefieke rector Jo Hansen installeert Pater Sangers tot professor, zoals te lezen valt in een krantenartikel van het Limburgs Dagblad.

Op de radio-opname wordt de promotie van Pierre Cnoops gevolgd door het voorleggen van een aantal stellingen aan de promovendus door de Senaat, alvorens deze de Doctorstitel mag dragen.

Het krantenartikel geeft verder aan: Ingele-ballet van Jo Hansen en Stef Kleijn, doctor in de spelogie; Dassen; “bekeerling” A. van Bergen uit Zeeland bij Mies op de Hansenbank.

Achtergrondinfo m.b.t. examenkandidaten

Willem Sangers

Pater Willem Sangers, geboren op de Hompesche molen in Stevensweert, leverde in de periode na de oorlog een grote bijdrage aan het dichter tot elkaar brengen van Belgisch en Nederlands Limburg. Met meer dan 83 publicaties over dit thema, naast meer dan 400 andere publicaties, mogen wij hem beschouwen als de grote promotor van de beide Limburgen.

Kruisheer Pater Sangers was geschiedenisleraar aan het H. Kruis College te Maaseik.

Pater Sangers "verstond de Limburger als geen ander" . Een groot Limburger moet een erg goed mens zijn, gastvrij en grootmoedig. Verder zal hij een goed en groot smokkelaar zijn.

Met zijn typische humoristische uitleg wist hij de mensen te boeien. Hij interesseerde veel jongere mensen voor de geschiedenis. Hij hield van feestjes en karnaval. Hij maakte veel vrienden met zijn grapjes en zijn met veel humor doorspekte anekdotes. Zijn liefde voor het dialect was bewonderenswaardig.

(Bron: Amici Insulae, vrienden van het eiland in de Maas, Stevensweert en Ohé en Laak)

Pierre Cnoops

Pierre Cnoops (Maasbracht, 4 juli 1938 – Brachterbeek, 1 december 2018) was een uit Limburg afkomstig Nederlands buuttereedner.

Vanaf de lagere school trad Pierre al op, later ook bij de plaatselijke toneelvereniging en dorpsfeesten. Daar ontstond ook het buuteredner zijn, dat hij jarenlang wist te combineren met zijn beroep als postbode. Zo kwam hij ook in beeld van de Culturele Raad Limburg dat indertijd de Provinciale Buuttekampioenschappen in Maastricht organiseerde.

Cnoops werd geboekt voor bruiloften en verenigingsfeesten, eerst nog regionaal maar al spoedig door de hele provincie. Hij kwam in beeld bij de Culturele Raad Limburg (een onderafdeling van "Veldeke", dat zich speciaal bezighoudt met het behoud van de Limburgse volkscultuur, onder meer het Limburgs dialect), die in die tijd de Limburgse Buuttereednerkampioenschappen organiseerde. In 1961 kreeg hij het verzoek om voor het eerst mee te doen aan de Provinciale Buuttekampioenschappen in Maastricht. Bij de 3de deelname werd hij winnaar met “De Jaeger”. Het haalde zelfs het NTS-Journaal. En zo kwam hij terecht bij Willem Duys en later ook bij Mies Bouwman, Pim Jacobs, enz.

Hij won later nog baker kampioen dat hem zowel in binnen- en buitenland optredens opleverde.

Hij is ook de drager van de Gouden Narrenkap.

Ook na zijn pensioen bleef hij optreden.

Hij werd ereburger van Maasbracht en Limburger van Verdienste.

Hij raakte ook betrokken bij de organisatie van de Limbirgse buutekampieonschappen van het LVKA.

Hij is bijna vanaf het ontstaan van de NUL vice rector geweest.

(Bron: Wikipedia)

Stef Kleijn

Zie beschrijving bij 1966

Antoine. van Bergen

Zie beschrijving bij 1965